voorbereiding 2021

2020, wat een jaar.

Het is er ergens half september 2020. “Goh schat, waar zou je heen willen als we een weekje weg zouden kunnen? “ Dat is wat mij betreft geen moeilijke vraag….. Krakow en Zakopane trekken! 2020 Is natuurlijk het jaar van de Corona-crisis. Voor mij als (ex) touringcarchauffeur betekent dat geen kilometers meer maken. Niet met een bus vol blije mensen Europa in, geen (werk)vakantie in Krakow……. Michelle kijkt me eens aan, Polen? Moeten we dat nou wel doen met al die Corona regels en reisadviezen? Wat doen we dan met Amy? Hoe moet dat nou met baby Noud? We slapen een paar nachten over onze ideeën. Amy, kan wel een paar nachten logeren bij opa en oma. Tja en Noud? Voor Noud huren we een reiswieg, zodat hij veilig mee kan op de achterbank van de auto.

Als het herfstvakantie is, brengen we Amy op vrijdagavond bij opa en oma, we pakken de auto in, smeren een broodje voor de lunch en liggen vroeg op bed zodat we zaterdagochtend vroeg op pad kunnen.

Om 05.55 vertrekken we vanuit Zuid-Scharwoude richting Polen. Reizen met een baby is voor ons beiden een nieuwe topsport; voedingen, flesjes, luiers, doekjes en nog veel meer ligt onder hand bereik. Onze eerste stop is net voorbij Hengelo bij Lonnekermeer waar Noud toe is aan zijn eerste hapje. We hebben meteen getankt en de lekkerste koffie van de hele trip gedronken. Hop in galop verder Duitsland in, op naar het oosten. Met 3 tussenstopjes in Duitsland bereiken we de Poolse grens, die we zonder enige (corona)controle passeren. De auto heeft dorst, Noud heeft dorst, dus we gooien er nog maar wat in. Daarna vervolgen we onze weg naar ons overnachtingshotel in Wroclaw dat Michelle vanuit de auto geboekt heeft; Hotel HP Park Plaza. Zo luxe hebben we de tussenovernachting nog nooit gehad! Prachtig gelegen midden in Wroclaw aan de rivier de Oder, met al zijn eilandjes. Niet dat we daar in het donker en in de regen nog veel van zien die avond…. We sluiten de dag af met een lekker diner een koud biertje en een goed gesprek. De volgende dag beginnen we de dag, met Noud in de kinderwagen, te voet met een rondje eilanden in de Oder. We bezoeken de Katedra św. Jana Chrzciciela en branden daar een kaarsje. We vervolgen onze weg richting de prachtige Rynek (marktplein) van Wroclaw. In een heerlijk najaarszonnetje drinken we daar op een terras een kopje koffie. Nu begint het ons eigenlijk op te vallen hoe gehoorzaam de Polen zijn. Iedereen loopt buiten met een mondkapje op. Wij volgen dat voorbeeld dus maar. Het went! Het dragen van een mondkapje blijkt sinds een aantal dagen verplicht te zijn in Polen, zowel buiten als in publieke gelegenheden. Gelukkig mag het af zodra je op een terras of aan een tafeltje zit. Het eet of drinkt anders zo moeilijk. Wij lopen richting de auto en besluiten naar de Wroclawska fontanna te rijden. (Hier ben ik ooit met opa Rob naar op zoek geweest, maar door andere prioriteiten nooit geweest) We bewonderen de schitterende fonteinen, die op het ritme van verschillende soorten muziek hun kunsten laten zien. Na een half uurtje zijn wij wel uitgekeken en besluiten in de auto te stappen en gaan in volle galop richting Zakopane. Met de nodige tussenstops bereiken wij Zakopane. Dit jaar zijn we door Anna, de beheerder van ons vertrouwde hotel Bel Ami uitgenodigd om daar te verblijven. Na een hele hartelijke ontvangst, krijgen we de sleutels van een prachtige appartement, met een spiksplinternieuwe badkamer. We zijn een van de weinige gasten in het hotel en besluiten naar de Krupowki te lopen om daar een lekker hapje te eten. We belanden daar in Karczma Goraleczka. Na een smakelijk 2 gangen diner, sluiten we onze inspectie voor die avond af. We belanden mooi op tijd weer in ons Bel Ami en kijken nog wat tv. We liggen vroeg op bed. Zo zie je maar, wijsheid komt met de jaren.

Maandagochtend genieten we van een laat ontbijt. Het is erg slecht weer, met veel regen en wind. We vermommen de wandelwagen en ons zelf met de ter plekke aangeschafte poncho’s en maken ons klaar voor een wandeling in de Dolina Bialowego. Een schitterende Dolina, welke gelegen is vlak naast de springschans. Voor ons wandelen wordt het te ruig dus halverwege keren we om. We gaan weer richting de Krupowki. We belanden in Michelle haar favoriete restaurant; Goralski Browar. Daar boven aan de Krupowki, boven het nieuwe winkelcentrum genieten we van een heerlijke pizza en pasta lunch. We trotseren de regen en lopen door naar markt. Hier werken wij de complete bestellijst af die we van thuis hebben meegekregen. Michelle is het winkelen nog niet zat, maar Noud en Tim vluchten naar Seagrams pub. Hier warmen we lekker op bij de kachel en nemen een kleine versnapering. Michelle is ondertussen ook aangeschoven en samen besluiten we de nieuwe bardame te testen. We bestellen diverse moeilijke drankjes en een vers gesneden hammetje. Dat laatste is toch wat lastig. Hoe snijd je zo’n homp ham nu tot dunne plakken? Telefonisch overleg biedt geen uitkomst. (ze had ook oma Yvonne moeten bellen!) Uiteindelijke verschijnt er een vriendelijke Pool die de kunst machtig is en ons van een heerlijk gesneden hammetje voorziet. Jullie zien het, geen controle is ons te gek! Het regent buiten nog steeds en we besluiten richting ons hotel te lopen. Onderweg kopen we een lekkere fles wijn. We bestellen een pizza. Als we Noud op bed gelegd hebben, kijken we nog even lekker naar het tv programma “ Kopen zonder kijken”. Het is tenslotte maandag.

Dinsdagochtend, We worden wakker in een witte wereld. Er blijkt afgelopen nacht een leuk pak sneeuw gevallen te zijn. Wat boffen we! Dit was onze laatste nacht in Bel Ami, want het hotel gaat sluiten in verband met een verdere verbouwing. Na weer een laat ontbijt, vraag ik aan Anna, of ze nog een suggestie heeft om een extra nachtje in Zakopane door te brengen. Ze beveelt Patria vlak om de hoek aan. (ook hier hebben tijdens de reis wel eens gasten verbleven) Goed plan. Eenmaal op de kamer, videobellen we met Amy. Dan wordt er op de deur geklopt, Anna staat voor onze deur; “Als jullie willen mag je vannacht ook hier blijven slapen, maar dan ben je helemaal alleen en moet je morgenochtend de deur opendoen voor de bouwvakkers. We kijken elkaar aan. Doen we! We hebben altijd eens de baas willen zijn van een groot hotel! We pakken de auto voor een rondje Zakopane. We brengen eerst bezoek aan het paardenvrouwtje om de koetsen voor aankomende februari te bestellen. Ze was maar wat blij met de Hollanders die weer willen komen. We rijden weer verder en belanden in het Tatra gebergte bij Karczma Szymkowa, waar een kopje koffie doen. Vervolgens dalen we weer af naar de witte sprookjes wereld in Zakopane. We kopen nog wat echte wollen sokken. Parkeren de auto bij het hotel en gaan te voet naar de Gugu-bar. Ook hier moeten nog wat zaken ter voorbereiding gedaan worden. We eten soep en drinken een biertje. Met een tevreden gevoel, gedane zaken en een gemeend do widzenia”, gaan we richting hotel. Hier zit Anna al op ons te wachten, ze drukt ons de sleutels in de hand, loopt naar de auto, ''Stay save! See you in february...” en weg is ze. Verbouwereerd staan we daar met de sleutels in ons hand. We besluiten het hotel maar te sluiten en lopen naar de Krupowki waar we in karczma Sabala een diner bestellen. Het is er rustig! In totaal met acht gasten in een gigantische zaak, nuttigen we daar een uitstekende maaltijd. Als we terug zijn in Bel Ami, blijken we echt helemaal alleen te zijn. Niemand die nog is komen inchecken. We controleren de buitendeuren eens extra voor we gaan slapen en vallen tevreden in slaap.

De woensdagmorgen sta ik met de sleutels keurig om kwart voor acht bij de voordeur. Ja hoor, daar verschijnt het eerste busje met Poolse bouwvakkers. Na een dzien dobry verdwijnen ze in het hotel. Niet veel later verschijnt ook een van de dames van het hotel. Ze staat me vol ongeloof aan te staren, Een gast? Een Hollander?? Dat kan toch niet. Het hotel is dicht! Iets later verschijnt haar collega die uitleg geeft. Het is al snel goed, we krijgen een lekker ontbijtje van ze. We besluiten onze spullen te pakken en richting Krakow te rijden. Onderweg wordt er weer hard gewerkt aan het aanleggen van de snelweg tussen Nowy Targ en Krakow, dus de reis gaat in februari vast weer een stukje sneller. Ook in Krakow wordt er hard aan de wegen gewerkt en met een paar rare slingers komen we aan bij de Galeria Krakowska, het grote moderne winkelcentrum boven het station. Hier werken wij nog wat boodschappenlijsjes af en verbazen ons nogmaals om de Polen die allemaal keurig met mondkapje op lopen. Na een Aziatische lunch vervolgen we onze weg naar hotel Wyspianski. Hier parkeer ik al jaren met de touringcar, maar geslapen heb ik er nog nooit. Dit keer hebben we er een kamer geboekt. Een prachtige moderne kamer met uitzicht op de oude stad. Het is druilerig, we begeven ons richting het oude centrum. We struinen hier nog even lekker rond, kopen nog wat soevenirs en nadat we aangesproken worden door een vrouwelijke pusher, belanden we in restaurant Sioux. Het is hier ook weer rustig en we worden uitstekend geholpen en verwend door het ruim aanwezige personeel. Een mooie afsluiter van een middagje Krakow.

Op de donderdagmorgen genieten we ook in hotel Wyspianski weer van een lekker pools ontbijte met roerei. We kletsen wat met de andere Hollanders die er verblijven. We wandelen nog een keer naar het winkelcentrum voor iets wat we gister toch vergeten zijn. Eenmaal in de auto besluiten we naar de Poolse grens te rijden en daar toch nog een extra overnachting te boeken. We rijden eerst naar het voormalig Duits kreigsgevangene kamp Stalag Luft 3. Hier werden gevangenen van de Duitse luftwaffe vastgezet. Het kamp is ook wel bekend van de film The Great Escape. Nadat we de resten van dit kamp bekeken hebben, rijden we nog zo’n 20 kilometer verder naar Zary, waar we voor de laatste nacht een kamer geboekt hebben. We belanden in een prachtig nieuw hotel, vlak naast de plaatselijke Aldi. Eten kunnen we er niet, dus we besluiten de stad in te lopen op zoek naar voedsel en gezelligheid. Nou dat is niet te vinden in Zary. Van een vorig bezoek wist ik al dat het er rustig was, maar nu is het stil, verlaten en koud. We lopen door naar een hotelletje, waar we wel eens vaker verbleven hebben. Laten ze daar nou ook een goede kok en een lekker biertje hebben! Voldaan zakken we later op de avond weer af naar ons eigen hotel.

Op vrijdagmorgen wekt Noud ons om een uur of 5 met gehuil. Hij heeft honger. We geven hem een lekkere fles en ons zelf een bak koffie. Pakken de boel in en rond kwart voor zes rijden we Zary uit, op naar huis. Ondanks dat de Corona situatie afgelopen week verslechterd is, ook dit keer geen grenscontroles. Met 2 tussenstops en in volle draf rijden we een dikke 800 kilometer weg. Rond 15.00u zijn we weer thuis in Zuid Scharwoude. We vullen de wasmachine en ruimen de post op. „Ding dong” gaat de bel. Daar is Amy weer. Samen met opa en oma. We kletsen wat bij, wisselen ervaringen uit en sluiten af met een lekkere chinese hap.

We zijn weer een mooie ervaring rijker.

Na afloop van onze reis blijkt de Corona situatie in Europa verder te verslechteren. Polen en een groot deel van Europa staan inmiddels weer op rood. Regering Rutte roept op tot half januari niet te reizen. Vrienden en bekenden vragen al of we in februari wel naar Zakopane kunnen gaan afreizen. Het is op dit moment allemaal heel onzeker, niemand die het weet of zeggen kan. Maar wat ons betreft gaan we! Het wordt tenslotte de dertigste keer! Wij hopen natuurlijk dat de situatie verbetert, dat de reisadviezen veranderen en dat we kunnen en mogen! Wordt vervolgd......... Stay Safe!!

Michelle, Amy, Noud, Tim en natuurlijk opa Rob

Altijd tot Uw dienst!